Empathie in de digitale wereld? - Bureau Eij

by Bureau Eij
11 maanden ago
250 Views

Als je zwanger bent zie je opeens overal zwangere vrouwen of pasgeboren baby’s. Als je net een rode Porsche hebt gekocht zie je ze links en rechts aan je voorbij razen. En nu ik me op het onderwerp Dialoog heb gestort, vliegen de artikelen me om de oren. Opeens praat iedereen erover en komt het belang van direct contact met anderen in allerlei thema’s terug.

Diepe verbinding versus eenzaamheid

Zo las ik bijgaand artikel, waarin wordt gepleit voor een leven rond intieme relaties, en dat sociale media daar echt geen vervanging voor zijn. Ook Brene Brown roept op tot diepe verbindingen en waarschuwt voor de eenzaamheid die verborgen ligt achter een digitaal vol leven.

Zelf ben ik het boek “Reclaiming Conversation” van Sherry Turkle aan het lezen. Deze professor onderzoekt al 30 jaar de relatie van de mens tot technologische ontwikkelingen. In het boek beschrijft ze de gevolgen van onze terugtrekkende beweging van het face-to-face gesprek naar online communicatie. Uit steeds meer onderzoek blijkt dat sociale relaties en vaardigheden met name worden getraind in de directe face-to-face communicatie met een ander. Door de reacties, verbaal en non-verbaal, door intonaties, door volume en timbre worden zo ontzettend veel en op zo’n enorm verfijnde manier signalen afgegeven, daar kan geen emoji tegen op. Regelmatig face-to-face gesprekken voeren is essentieel voor de ontwikkeling van onze empathie.

En dan lees ik een juichend bericht over de digitalisering van onze overheidsloketten. De burger wordt daardoor sneller en efficiënter geholpen. Dat geloof ik graag. Maar wat doet het met het wederzijdse begrip van burger en overheid?

Digitale empathie

Binnen de psychologische praktijk komt e-coaching steeds sterker op. Wat doet dit met de empathie van de begeleider naar de cliënt? Hoe ‘leest’ de coach of psycholoog tussen de woorden door en hoe toetst zij wat de cliënt voelt en ervaart tijdens het gesprek?

E-learning wordt steeds belangrijker bij de bij- en nascholing van professionals. Wat doet dit met de discussie over je vak? Het stellen van vragen, de improvisatie van het samen denken en nieuwe vragen krijgen omdat je door een klasgenoot op een idee bent gebracht?

Worden professionals kortom steeds meer een anonieme horde die vragen en verzoeken van een andere anonieme horde afhandelt? Waarna iedereen in zijn eentje thuis alle kennis en informatie verwerkt in zijn eigen cocon? Wat doet dat met de wederzijdse empathie?

No alt text provided for this image

Face-to-face

Ik ben niet bang voor online communicatie, het is vaak handig, soms grappig, en regelmatig heel verstandig om eerst iets op te schrijven voor je een boodschap de wereld in stuurt. Ik pleit er wel voor naast de online vormen van een gesprek, een hele sterke basis te blijven kweken voor het 1 op 1 gesprek tussen mensen. Om het onverwachte een kans te geven, de ervaring van samen ontdekken en onderzoeken, van vragen stellen waar niet meteen een antwoord op is, van de ervaring dat jouw woorden impact hebben op een ander.

Ik nodig iedereen die met me mee wil denken over de manier waarop we het face-to-face gesprek kunnen blijven promoten, van harte uit om mij daar iets over te vertellen. Face-to-face natuurlijk…..